Author Archives: praat

Voor de vierde keer in september hielden we een Vuilewasmanifestatie in het kader van ‘Nederland hangt de vuile was buiten’, dit maal in Venlo.

Verslag van de dag

Het duurde even voordat de bewoners van Venlo hun verhalen met ons kwamen delen. Dat is natuurlijk vaker zo, en toch roept dat bij ons ook altijd spanning op, ‘gaat het wel lukken’, ‘wat nou als niemand met ons wil praten’, ‘stel dat er echt niemand een kledingstuk wil beschrijven’.
Het is bijzonder om te merken dat, wanneer wij die spanning voelen, mensen nóg minder geneigd zijn om met ons in gesprek te gaan. Gelukkig was het Riska die zich daar bewust van werd en tegen ons zei ‘dit gevoel moeten we los laten’. En daarna begon het te stromen.

Sfeer

Bovenstaand illustreert mooi hoe kwetsbaar en fijngevoelig de manifestaties zijn. Als wij, om wat voor reden dan ook, minder ontvankelijk zijn, minder ontspannen of minder in staat zijn om de verhalen te dragen, dan heeft dat direct invloed op het contact met de bezoekers van de manifestatie. Of beter gezegd, dan hebben we veel minder bezoekers en veel meer passanten die vanuit hun ooghoeken naar de was aan de droogmolens gluren.

Dat fenomeen is eigenlijk een uitvergroting van wat er ook vaak gebeurd tussen bijvoorbeeld kinderen en pedagogisch medewerkers of leerkrachten. Of tussen cliënten en hulpverleners. Zodra degene die het verhaal moet ontvangen zich niet helemaal open kan stellen, dan gaat de ander over het algemeen niet praten.

Dus een veilige sfeer, kunnen horen en dragen wat de ander te vertellen heeft, is cruciaal bij de uitnodiging aan de ander om te vertellen.

Praten moet?

Ook in Venlo waren er een aantal mensen die letterlijk zeiden ‘ik heb wel een verhaal, maar dat houd ik liever binnen’. Dat respecteren is ongelofelijk belangrijk. Praten en openheid is niet voor iedereen het beste middel om te herstellen of om met bepaalde zaken om te gaan. Het is wel de manier waarop we, zeker ook nog in de hulpverlening, vaak aansturen. Maar ieder mens heeft ook het recht om te zwijgen.

André Vervloet is één van de ervaringsdeskundigen die voor Stichting Praat zijn eigen verhaal deelt binnen scholingen.
Deze zomer heeft André een essay geschreven getiteld ‘Een persoonlijke verkenning van weten en herinneren’. In dat essay verkent André, ook aan de hand van zijn eigen ervaringen, observaties en bevindingen het fenomeen herinneren. En in het essay koppelt hij herinneren ook nadrukkelijk aan weten.

André schrijft: “De centrale vraag van dit document: hoe kan iemand zich iets herinneren waarvan hij eerder zelfs niet wist dat het gebeurd was?
In de psychologie wordt hierover veel gediscussieerd. Kunnen herinneringen die afwezig waren alsnog ontstaan?
Volgens mij is het echter zo dat niet zozeer de herinnering afwezig was, maar vooral het bewuste weten. De herinnering zelf is altijd aanwezig geweest, maar niet in het bewustzijn.”

Het is een interessante invalshoek die André vanuit zijn eigen ervaringen en observaties op papier heeft gezet. En die bij ons ook nadrukkelijk resoneert en een goede aanvulling is op de kennis die er is en op de discussies die gevoerd worden.

Het hele essay is via deze link te lezen.

https://stichtingpraat.nl/wp-content/uploads/2026/10/Herinneringen-2.0-1.pdf

Voor de derde keer in één week organiseerden we een Vuilewasmanifestatie, deze keer in de gemeente Vijfheerenlanden op de weekmarkt in Vianen.
Het was een zonovergoten dag en we stonden op een prachtige plek op de markt, tussen de kramen van de visboer en de groenteboer.
Beide waren ontzettende aardige en behulzame buren!

Veel bezoekers

Midden op de markt staan betekent bijna automatisch dat er veel mensen langs komen. Maar het betekent niet automatisch dat er ook veel gesprekken gevoerd worden. Hier op de markt wel. We hebben met z’n drieën bijna aan één stuk door met mensen gesproken.
We mochten ook wethouder Bel verwelkomen. Ook hij was onder de indruk; van alle teksten op het wasgoed maar sowieso van het feit dat er zoveel mensen hun verhaal delen. En hij was onder de indruk van de aankleding van de manifestatie.
RTV Utrecht heeft deze reportage gemaakt: https://www.rtvutrecht.nl/tv/aflevering/uvandaag/RTVU_4067659_20260923170000  (vanaf minuut 7.20)

Vormgeving

Om een kwetsbaar onderwerp bespreekbaar te maken vinden wij het belangrijk dat de manifestatie er ook mooi uitziet.
Dankzij Mariken van Geel van Liesje Kostuums en Marc Picar van Picar Productions is dat meer dan gelukt.
Marc heeft onder andere prachtige houten droogmolens gemaakt die echt een blikvanger zijn. En dankzij Mariken zijn de kostuums en de aankleding prachtig op elkaar afgestemd. En als kers op de taart hebben we nu ook mooie kleden die alle onderdelen met elkaar verbinden.

Op zaterdag 19 september stonden we met ‘Nederland hangt de vuile was buiten’ in de provincie Gelderland en wel in Harderwijk. Voor de 8e Vuilewasmanifestatie in de reeks van 11.

We hadden van de gemeente een prachtige plek toegewezen gekregen om de vuile was buiten te hangen. Bij de zaterdagse weekmarkt en dan ook nog naast de plek waar iedereen zijn of haar fiets stalde om daarna naar de markt te gaan.
Wat we merkten was dat mensen eerst een beetje schrokken, het gaat nu eenmaal wel over kindermishandeling, hun fiets neerzetten om dan snel naar de markt te gaan. En het leek wel alsof men, tijdens het boodschappen doen, toch ook nog even nadacht over wat net gezien was.
Want veel mensen die terug kwamen van de markt, kwamen wel met ons praten.

Volwassenen

Eigenlijk praten we vooral met volwassenen, en dan vooral ook mensen vanaf ongeveer een jaar of veertig. Kinderen en jongeren blijven vaak wel staan, vooral aangetrokken door de muziek, maar het gebeurt niet snel dat ook zij met ons in gesprek gaan.
Dat heeft er waarschijnlijk mee te maken dat die leeftijdsgroepen nog heel dicht op hun jeugdervaringen zitten. Wonen nog thuis, zijn nog meer afhankelijk van ouders/verzorgers en dus is er simpelweg minder afstand. En dat kan het praten over wat er met je gebeurt enorm belemmeren.
Wij zijn er zelf ook voorzichtiger in, dan in gesprekken met volwassenen/ouderen, omdat geen emoties overhoop willen halen die we vervolgens niet kunnen dragen.

Willen kinderen of jongeren met ons in gesprek, dan kan dat natuurlijk altijd, maar wel met nog meer voorzichtigheid.

Na een heerlijke zomervakantie hebben we het project ‘Nederland hangt de vuile was buiten’ weer opgepakt. En de eerste na de vakantie, maar de 7e in de reeks, was in Heerenveen. Met behulp van wethouder Chang werd de manifestatie om 11 uur geopend. Na het openingswoord heeft de mevrouw Chang al het wasgoed gelezen wat al aan de droogmolens hing. En dat maakte diepe indruk.
‘Hiermee, alle verhalen op het wasgoed, krijgen de cijfers een gezicht’, aldus de wethouder.
Voor een verslag over de manifestatie: https://www.fryn.nl/2026/09/manifestatie-op-het-gemeenteplein-ik-heb-alle-vormen-kindermishandeling-zelf-meegemaakt/

De verhalen

Het is en blijft bijzonder dat er zoveel mensen hun verhaal met ons willen delen. En die verhalen zijn belangrijk, omdat die, samen met de teksten op het wasgoed, echt inhoud geven aan het woord kindermishandeling. En dat is belangrijk om de impact van kindermishandeling beter te kunnen begrijpen.

De zevende Vuilewasmanifestatie van het project ‘Nederland hangt de vuile was buiten’.  De gemeente Deventer verwelkomde ons in winkelcentrum Boreel.

Verslag van de dag

Hoewel het weer beter had gekund hebben we ook in Deventer weer veel gesprekken gevoerd met mensen die toevallig voorbij kwamen. En door de aankleding en de muziek nieuwsgierig werden naar wat we aan het doen zijn.
Die nieuwsgierigheid is voor ons altijd een goede ingang om het gesprek te openen en vaak hebben we dan binnen de kortste keren een heel persoonlijk gesprek

Ons team

Dat die gesprekken ontstaan komt ook door Monique Hoving en Riska Weijgergangs van theatergroep Blik Bijzonder en door Jackie Fleskens en Jelke Smit, de twee muzikanten.
De muziek geeft een soort omlijsting of bedding van de dag, waardoor er nog meer een sfeer ontstaat waarin mensen durven te praten. En zowel Jackie als Jelke zijn er goed in om sfeer aan te voelen en deze dan om te zetten in muziek. Met de piano, gitaar, jukele en trombone spelen ze liedjes die zij speciaal voor de Vuilewasmanifestaties maken. En bijna elke keer komt er weer een liedje bij.
https://stichtingpraat.nl/wp-content/uploads/2026/10/IMG_5222.mp4 

Monique en Riska en ik zijn degenen die de gesprekken voeren. En vooral Riska en Monique zijn daar ongelofelijk goed in. In hun kostuums lopen zij als een wasvrouw rond en gaan met mensen in gesprek. Op een heel onnadrukkelijke manier maken zij contact en ze zenden voortdurend de uitnodiging uit om de verhalen te delen. En dat gebeurd op zo’n manifestatie dag dan ook ontzettend veel.

Wethouder van Wijk

Het is altijd fijn als er vanuit de gemeente waar we staan ook belangstelling voor de manifestatie is. En dit keer heeft wethouder van Wijk de Vuilewasmanifestatie bezocht. Het was ontzettend fijn om te zien hoezeer hij onder de indruk was van hoe we met de bewoners van Deventer in gesprek gingen. Hij heeft daarover een prachtige post op LinkedIn geschreven. Deze is te lezen via
https://www.linkedin.com/posts/rikvanwijk_stopkindermishandeling-vuilewas-deventer-activity-7480560651648720896-e5pW?utm_source=share&utm_medium=member_android&rcm=ACoAAAVScjcBQn_bLoHAY0OUitlrBDP4BLAfqcQ

De vakantiemaanden liggen achter ons en dus gaan we verder met ons project ‘Nederland hangt de vuile was buiten’.
12 Vuilewasmanifestaties door het hele land om aandacht te vragen voor kindermishandeling en vooral ook voor de gevolgen van kindermishandeling. Dat is nodig omdat veel kinderen die opgroeien met geweld het gevoel hebben dat ze niet gezien worden en dat het misschien zelfs niemand interesseert wat er met hen gebeurt. Daarom maken we kindermishandeling bespreekbaar én zichtbaar door letterlijk de vuile was buiten te hangen.

In september staan er vier manifestaties gepland, te weten:
16 september in Heerenveen op het Gemeenteplein
19 september in Harderwijk, tijdens de weekmarkt op het Kloosterplein
23 september in Vianen, tijdens de weekmarkt op de Voorstraat
30 september in Venlo in de Tegelpoort

Alle manifestaties beginnen om 11.00 en duren tot 15.00.

In jouw gemeente een Vuilewasmanifestatie organiseren? Dat kan, mail naar info@stichtingpraat.nl en we nemen zo snel mogelijk contact met je op.

Alweer de vijfde Vuilewasmanifestatie in onze reeks van 12. Dit maal in de provincie Brabant waar we te gast waren in Rijen.

Manifestatie bij een vakdag

Op 11 juni werd er in Gilze Rijen een vakdag Samenwerken bij strafbare kindermishandeling gehouden. Een bijeenkomst voor Openbaar Ministerie, Raad voor de kinderbescherming, politie, Veilig Thuis, reclassering, zorgpartners en gemeenten. Mede organisator van deze dag was het
Expertisecentrum Huiselijk Geweld en Kindermishandeling

De professionals hebben tijdens de pauzes van de vakdag de manifestatie bezocht. Velen waren onder de indruk van de teksten die op het wasgoed waren geschreven. En vaak vraagt men zich af ‘hoe komt het dat mensen deze verhalen delen, zo midden op straat?’

Volgens ons praten mensen met ons omdat we de tijd nemen om naar hen te luisteren en belangrijker nog, dat we aankunnen wat zij ons te vertellen hebben. We schrikken niet snel van verhalen, sterker nog we kunnen ze dragen. En dat maakt het voor mensen prettig om hun ervaringen met ons te delen.
En wat waarschijnlijk ook een rol speelt is dat het delen geen enkele consequentie heeft. Na het gesprek (waarbij we er natuurlijk wel goed op letten dat iemand ook weer ‘goed’ weggaat.) vervolgt iemand gewoon zijn dag. En blijkbaar vinden veel mensen dat fijn.

Ook voor de bewoners van Rijen

Maar we waren er ook voor de bewoners van Rijen. En gelukkig hebben die ons ook weten te vinden. Het publiek was redelijk op leeftijd, waardoor er veel verhalen werden gedeeld over ‘hoe het er vroeger aan toe ging’. En vaak merkte mensen vervolgens op dat het tegenwoordig ‘gelukkig wel anders is’.
En natuurlijk zijn er verschillen tussen vroeger en nu, en wat we vroeger soms als ‘gezond opvoeden’ zagen, wordt nu bijvoorbeeld als een vorm van verwaarlozing gezien.
Maar wat niet verandert is, is dat het onderwerp kindermishandeling nog steeds een taboe is, waar we het liefst van wegkijken.En daarom zijn de manifestaties ook zo nodig.

Gister was de vierde Vuilewasmanifestatie in onze reeks van 12 in het kader van ‘Nederland hangt de vuile was buiten’. Ditmaal was Rotterdam aan de beurt, als gemeente in de provincie Zuid-Holland.

Bijzondere editie

We stonden dit maal in het centrum van Rotterdam, hoek Stadhuisplein-Lijnbaan. Natuurlijk hadden we vergunning om daar te staan. Maar helaas was er over de verleende vergunning onduidelijkheid m.b.t. de muziek. En de handhavers ter plaatse waren niet te vermurwen; er mocht op geen enkele manier muziek gemaakt worden. Dus ook niet onversterkt.

En dus hadden we een Vuilewasmanifestatie zonder muziek. En werd ons weer eens heel duidelijk hoe belangrijk de muziek van Jelke en Jackie is bij de manifestatie. De muziek maakt mensen nieuwsgierig waardoor mensen makkelijker naar ons toe komen. Maar wat de muziek vooral doet is dat het de manifestatie verzacht. De vaak geimproviseerde, op de situatie aangepaste muziek van Jackie en Jelke geeft de Vuilewasmanifestatie zachtheid; de hardheid en lelijkheid van kindermishandeling wordt met de muziek niet weggemaakt, maar haalt de harde randen ervan af. En de muziek zorgt voor verbinding, tussen ons als team maar ook voor verbinding met de omgeving en het publiek.

Soms hartverscheurend.

Maar ook zonder muziek zijn er veel mensen langs geweest die hun verhaal hebben gedeeld. Soms vertelden mensen hoe veilig en fijn hun jeugd was en hoe moeilijk zij zich kunnen voorstellen dat dit voor anderen zo anders is.
Anderen vertelden over wat zijzelf meegemaakt hadden in hun jeugd. En dan gaat het ook heel vaak over verwaarlozing, over ouders die emotioneel niet aanwezig waren. Maar ook over mishandeling buiten het gezin en over pesten op school.
Of er werd verteld over de worsteling om een leven op te bouwen na mishandeling. Hoe moeilijk dat vaak is. En hoe mensen snakken naar erkenning voor datgene wat hen overkomen is.

Hoe is dat voor ons?

Soms vragen mensen hoe dat voor ons, Jelke, Jackie, Monique, Riska en mij is om de hele dag in gesprek te gaan met mensen die ons soms behoorlijke heftige ervaringen vertellen.
We zijn gelukkig een ongelofelijk hecht team en we hebben ook veel zorg voor elkaar. Want natuurlijk laten die verhalen ons ook niet onberoerd. En voor die emoties maken we altijd ‘ruimte’, zodat we die altijd bij elkaar kunnen ventileren.
En we sluiten de dag altijd met een drankje af. Dan zoeken we een terrasje o.i.d. om nog even in alle rust met z’n vijfen na te praten. Verhalen te delen, twijfels te delen, elkaar tips te geven en om echt bij elkaar stil te staan zodat we allemaal weer goed naar huis kunnen.

Voor een verslag van Open Rotterdam klik hier

Op 20 mei was de 3e Vuilewasmanifestatie in de reeks van 12 in het kader van ‘Nederland hangt de vuile was buiten’.

Dit keer waren we in Groningen, waar we, in samenwerking met de Hanze de Vuilewasmanifestatie hebben georganiseerd.
Waarom met de Hanze? Omdat lector Veilig en Gezond Opgroeien Susan Ketner met haar onderzoekswerk nauw aansluit bij de doelstellingen van Praat. Binnen haar leerdopdracht werkt zij samen met professionals, onderwijs en praktijkpartners. En met name aan het eerder signaleren, bespreekbaar maken en duurzaam aanpakken van kindermishandeling. De focus ligt op preventie en vroegsignalering. En op het structureel verankeren van dit thema in opleidingen. Zodat elke professional bijdraagt aan veilig opgroeien.

‘Groningen hangt de vuile was buiten’

Helaas was het weer te slecht om de manifestatie buiten te kunnen houden en dus zijn we uitgeweken naar de kantine van de Marie Kamphuisborgh.
Die hebben we deels omgetoverd tot de manifestatieplek, waar we met de studenten en de docenten in gesprek konden.
Met behulp van de muziek van Jackie en Jelke en met de wasdames Monique en Riska hebben we, tussen de lessen door, veel gesprekken gevoerd  met studenten, onder andere met studenten van de opleiding Ervaringsdeskundigheid.

Indrukwekkend

Het is iedere keer weer indrukwekkend wanneer mensen ons hun eigen ervaringen durven te vertellen. Dat is niet vanzelfsprekend en het vergt moed. Vooral omdat we, als samenleving, niet gewend zijn om heel open over kindermishandeling en huiselijk geweld te praten. En zeker in deze setting, waar de bezoekers veelal twintigers waren. Want we weten uit onderzoek dat de meeste mensen pas over dit soort ervaringen gaan praten tussen hun 25e en 35e.
Extra bijzonder dus dat de studenten zo open waren.

Lokale pers

Gelukkig was er ook belangstelling van de lokale pers; zowel RTV Noord als Oogtv hebben, op zeer integere wijze, verslag gedaan van de manifestatie.

https://www.rtvnoord.nl/zorg/1406361/hang-de-vuile-was-maar-buiten-praten-over-kindermishandeling-helpt

https://www.oogtv.nl/2026/05/vuile-was-hangt-buiten-op-zernike-campus-om-kindermishandeling-bespreekbaar-te-maken-zolang-mensen-wegkijken-verandert-er-niets/

Hanze_artikel kindermishandeling_DEFDEF