Alweer de vijfde Vuilewasmanifestatie in onze reeks van 12. Dit maal in de provincie Brabant waar we te gast waren in Rijen.

Manifestatie bij een vakdag

Op 11 juni werd er in Gilze Rijen een vakdag Samenwerken bij strafbare kindermishandeling gehouden. Een bijeenkomst voor Openbaar Ministerie, Raad voor de kinderbescherming, politie, Veilig Thuis, reclassering, zorgpartners en gemeenten. Mede organisator van deze dag was het
Expertisecentrum Huiselijk Geweld en Kindermishandeling

De professionals hebben tijdens de pauzes van de vakdag de manifestatie bezocht. Velen waren onder de indruk van de teksten die op het wasgoed waren geschreven. En vaak vraagt men zich af ‘hoe komt het dat mensen deze verhalen delen, zo midden op straat?’

Volgens ons praten mensen met ons omdat we de tijd nemen om naar hen te luisteren en belangrijker nog, dat we aankunnen wat zij ons te vertellen hebben. We schrikken niet snel van verhalen, sterker nog we kunnen ze dragen. En dat maakt het voor mensen prettig om hun ervaringen met ons te delen.
En wat waarschijnlijk ook een rol speelt is dat het delen geen enkele consequentie heeft. Na het gesprek (waarbij we er natuurlijk wel goed op letten dat iemand ook weer ‘goed’ weggaat.) vervolgt iemand gewoon zijn dag. En blijkbaar vinden veel mensen dat fijn.

Ook voor de bewoners van Rijen

Maar we waren er ook voor de bewoners van Rijen. En gelukkig hebben die ons ook weten te vinden. Het publiek was redelijk op leeftijd, waardoor er veel verhalen werden gedeeld over ‘hoe het er vroeger aan toe ging’. En vaak merkte mensen vervolgens op dat het tegenwoordig ‘gelukkig wel anders is’.
En natuurlijk zijn er verschillen tussen vroeger en nu, en wat we vroeger soms als ‘gezond opvoeden’ zagen, wordt nu bijvoorbeeld als een vorm van verwaarlozing gezien.
Maar wat niet verandert is, is dat het onderwerp kindermishandeling nog steeds een taboe is, waar we het liefst van wegkijken.En daarom zijn de manifestaties ook zo nodig.